Klasy CPR w okablowaniu strukturalnym

Dyrektywa CPR w świetle prawa

Rozporządzenie nr 305/2011 (CPR) obejmuje wszystkie wyroby budowlane przeznaczone do trwałego zainstalowania, wliczając w to kable i przewody, w obiektach budowlanych jak budynki cywilne, budynki użyteczności publicznej oraz budowle inżynierskie. Konsekwencją wdrożenia tej dyrektywy dla producentów kabli jest obowiązek wystawienia deklaracji właściwości użytkowych (z ang. DoP – Declaration of Performance) oraz znakowania wyrobów przeznaczonych do budowli znakiem CE według wymagań rozporządzenia 305/2011.

Rozporządzenie oficjalnie weszło w życie 1 lipca 2013 r., natomiast w odniesieniu do bezpieczeństwa pożarowego dla kabli i przewodów dyrektywa odwołuje się do zharmonizowanej normy europejskiej EN 50575: 2014, której ostateczna data wdrożenia została ustalona na 1.07.2017

Norma EN 50575
obejmuje swoim zakresem przewody zasilające, telekomunikacyjne i sygnałowe, przeznaczone do trwałego zainstalowania w obiektach budowlanych. Na jej podstawie 27.12.2016 r. została opublikowana polska norma

PN‑EN 50575:2015-03P
obejmuje kable i przewody elektroenergetyczne, sterownicze i telekomunikacyjne, oraz kable i przewody do zastosowań ogólnych w obiektach budowlanych o określonej klasie odporności pożarowej.

Wymagania dla kabli

Od 1 lipca 2017 r. wszystkie przewody instalacyjne traktowane są, jako wyroby budowlane podlegające stosownym regulacjom. Nowe przepisy nakładają na producentów obowiązek opracowania i udostępnienia Deklaracji Właściwości Użytkowych DoP (ang. Declaration of Performance), a także oznakowania wyrobów objętych normą odpowiednim znakiem CE. Europejska Norma EN50575 określa wymagania dotyczące właściwości w warunkach działania ognia, metody badań i oceny kabli zasilających, sterowniczych i telekomunikacyjnych stosowanych w obiektach budowlanych o określonej klasie odporności pożarowej. Kable i przewody objęte niniejszą normą są przeznaczone do zasilania energią elektryczną oraz zastosowań telekomunikacyjnych w budynkach oraz innych obiektach budowlanych w celu ograniczenia powstawania oraz rozprzestrzeniania się ognia i dymu.

Zasady ustanowione przez normę EN50575 nakładają obowiązek dla producentów (importerów i dystrybutorów) wykonania badań przez notyfikowane jednostki certyfikujące/laboratoria celem uzyskania stosownych certyfikatów potwierdzających klasę odporności ogniowej oraz przygotowanie Deklaracji Właściwości Użytkowych (DoP) dla potwierdzenia Euroklasy produktu. Euroklasa umożliwia badanie reakcji wyrobów budowlanych na ogień (w tym kabli i przewodów teleinformatycznych i telekomunikacyjnych) i klasyfikowanie ich według tych samych zasad i kryteriów w całej Europie.

Dyrektywa CPR zgodnie z normą EN50575 definiuje podział na siedem Euroklas, charakteryzujący kable oraz przewody pod względem reakcji na ogień, jako klasy: Aca, B1ca, B2ca, Cca, Dca, Eca, Fca wraz z kryteriami dodatkowymi, uwzględniającymi wydzielanie dymu, występowanie płonących kropli oraz kwasowość produktów rozkładu termicznego i spalania. Klasa Aca definiuje „kable niepalne”, a do klasy Fca zaliczamy kable i przewody, które nie spełniają wymogów klasy Eca. Współcześnie stosowane materiały pozwalają na produkcję kabli, których reakcja na ogień mieści się w klasach od Fca (najniższa) do B2ca (najlepsza).

System 1+

• Klasyfikacja do klasy Aca, B1ca, B2ca i Cca dokonywana przez notyfikowaną jednostkę certyfikującą poprzez badanie kabli oraz audyty procesu produkcyjnego i zakładowej kontroli produkcji.

System 3

• Klasyfikacja do klasy Eca i Dca dokonywana przez producenta na podstawie badań przeprowadzonych przez notyfikowane laboratorium.

FAQ — Klasy CPR w okablowaniu strukturalnym

Czym jest klasyfikacja CPR dla kabli?

CPR (Construction Products Regulation) to europejskie rozporządzenie nr 305/2011, które określa wymagania dla wyrobów budowlanych — w tym kabli i przewodów przeznaczonych do trwałej instalacji w budynkach. Na jego podstawie kable objęte normą EN 50575 muszą posiadać deklarację właściwości użytkowych (DoP) oraz oznaczenie CE z przypisaną Euroklasą reakcji na ogień.

Jakie są klasy CPR dla kabli?

Norma EN 50575 definiuje siedem Euroklas: Aca, B1ca, B2ca, Cca, Dca, Eca i Fca. Klasa Aca oznacza kable praktycznie niepalne, natomiast Fca — kable niespełniające żadnych określonych wymagań w zakresie reakcji na ogień; w praktyce instalacyjnej najczęściej stosuje się klasy B2ca, Cca i Dca.

Kiedy stosuje się kable w klasie B2ca lub wyższej?

Klasy B2ca i wyższe (B1ca, Aca) są typowo stosowane w obiektach użyteczności publicznej, budynkach wysokich oraz wszędzie tam, gdzie lokalne przepisy przeciwpożarowe lub projekt budowlany narzucają podwyższone wymagania ogniowe. Ostateczna decyzja w sprawie wymaganej Euroklasy należy do projektanta instalacji oraz rzeczoznawcy ds. ochrony przeciwpożarowej.

Co to jest DoP i gdzie go znaleźć?

DoP (Declaration of Performance) to deklaracja właściwości użytkowych wystawiana przez producenta kabla, w której potwierdza on m.in. Euroklasę produktu oraz zgodność z normą EN 50575. Dla kabli securityNET dokumenty DoP dostępne są na karcie każdego produktu w naszym serwisie.

Jak odczytać pełne oznaczenie klasy CPR na kablu?

Pełne oznaczenie składa się z Euroklasy oraz kryteriów dodatkowych, np. B2ca s1a d0 a1. Litery i cyfry po Euroklasie opisują kolejno: wydzielanie dymu (s), płonące krople/cząstki (d) oraz kwasowość/korozyjność gazów spalania (a) — im niższy indeks przy danej literze, tym lepsze właściwości kabla w tym zakresie.

Jaka klasa CPR jest odpowiednia do biura?

W typowych biurowcach najczęściej stosuje się kable w klasach Cca lub Dca, natomiast w strefach dróg ewakuacyjnych i obszarach o podwyższonych wymaganiach bezpieczeństwa pożarowego projektanci często wymagają kabli w klasie co najmniej Cca lub B2ca. Ostateczny dobór klasy zawsze powinien wynikać z projektu budowlanego oraz lokalnych przepisów przeciwpożarowych.

Jaka klasa CPR do szkoły, szpitala lub serwerowni?

W obiektach o dużej koncentracji ludzi (szkoły, szpitale, galerie handlowe) oraz w pomieszczeniach o wysokiej wartości infrastruktury (serwerownie, centra danych) zwykle stosuje się kable o wyższych klasach reakcji na ogień, najczęściej B2ca lub Cca, często z dodatkowymi wymaganiami co do niskiego zadymienia i niskiej korozyjności gazów (np. s1, a1, d0). Konkretne wymagania powinny być określone w dokumentacji projektowej i uzgodnione z rzeczoznawcą ds. ppoż